Η λαλίστατη Σιωπή των εικόνων

Μη ξεχάσεις λουλούδια

23 Οκτώβρη ,ημέρα  μοναδική -σημαντική  στη ζωή μας ,γιατί τα διδυμάκια  μου είδαν για πρώτη φορά το φώς του κόσμου. Ημέρα αυτεπάγγελτα καθιερωμένη  γιορτινή .
Για λόγους  όμως τεχνικούς  θα το γιορτάσουμε   αύριο Σάββατο .Την τούρτα υπογράφει η αφεντιά μου. "Χρόνια Πολλά Μαρία Βαρβάρα για πάντα μαζί..."

Η κολόνα του σπιτιού μας και δια βίου ε ν τ ε λ ε δ ο χ ο ς  μου Βαρβάρα,μου τηλεφώνησε δυο φορές  από το γραφείο. " Μαμά λουλούδια μη ξεχάσεις"

Και δεν ξέχασα ....

Το Κόστος του ΟΧΙ

Αφιερωμένο....


Ποτέ να μην κάνω αυτό που δεν θέλω. Αρκεί να καταφέρω να απαλλαγώ απ’ την ανάγκη μου να βλέπω κάποιους να με επικροτούν, να με χειροκροτούν, να με αγαπούν. Το κόστος είναι ότι όταν κάποιος τολμάει να πει “όχι” αρχίζει να ανακαλύπτει κάποιες άγνωστες πλευρές των φίλων του: το σβέρκο, την πλάτη και όλα τα σημεία που γίνονται ορατά μόνο όταν ο άλλος φεύγει.

Χόρχε Μπουκάϊ


Ζωή άνυδρη




Ζωή άνυδρη...
23 Ιου 2012





Στέκοντας μόνο του στην καρδιά της ερήμου, μίλια μακριά από οποιαδήποτε πηγή νερού και άλλης βλάστησης, το Δένδρο της Ζωής, στο Μπαχρέιν, αποτελεί ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα φαινόμενα παγκοσμίως

Βρέθηκε τόσο ηλίθιος πάνω στη Γή ;;;

Βρέθηκε τόσο Ηλίθιος άνθρωπος πάνω στη Γη να  ξεστομίσει την ασχήμια του πάνω σ' αυτό το υπέροχο πλάσμα ;;;;  Δεν το πιστεύω.

 

Το καναρίνι της μοναξιάς


Σήμερα λέω να μη συμμορφωθούμε με τον τίτλο της σελίδας και να σπάσουμε την σιωπή  της Εικόνας. Από αντίδραση;;;Από αλληλεγγύη στο "πρόσωπο" της εικόνας; από Ανάγκη που τόλμησε να σπάσει την σιωπή του ήρωά μας ,μιας και μεις δεν ;;;;

Δεν θα μπω στην διαδικασία να εξηγήσω .
Προς τι άλλωστε ;
Λόγια, Στίχοι,Μουσική ξεχύθηκαν καλοκαιριάτικα σε τούτη την γωνιά να βρούνε καταφύγιο 



Το καναρίνι της μοναξιάς
16 Αυγ 2017



Το καναρίνι δεν έλεγε με κανένα Θεό να κελαηδήσει...Του άνοιγα στη δια πασών το ράδιο, την τηλεόραση ,ούτε κελάηδημα ούτε ακρόαση . Λες και  ήταν κωφάλαλο . Μία εβδομάδα περίπου στην σιωπή .

Ο θόρυβος μόνο   από τα βαριεστημένα πηδηματάκια του μέσα  στο κλουβί έκαναν αισθητή την παρουσία του  στο υπνοδωμάτιο.
( Δεν το βγάζω στο μπαλκόνι για να το προφυλάξω από τον καύσωνα.)


Κάθε πρωί που φεύγω από το σπίτι το αφήνω μόνο του  αλλά ανοίγω πάντα το ραδιόφωνο
( τάχα πως είμαι μέσα )  να ....ξεγελώ τους κλέφτες.

Ένα πρωί  λοιπόν επιστρέφοντας γύρω στις 10.30 από το θαλάσσιο μπάνιο μου βάζοντας το κλειδί στην κλειδαριά δεν πίστευα στ' αυτιά μου.
Μιλάμε για ...συναυλία; για χορωδία ; για μελωδία τουλάχιστον από 4-5 αηδούς.....Τι να σας πω;;;;

Το καναρίνι  δεν κελαηδούσε απλώς ,μελωδούσε !!!!  ΝΑΙ  μελωδούσε , κρατώντας πρίμο σεγκόντο  στην  αξέχαστη Βίκυ Μοσχολιού που τραγουδούσε  στο ραδιόφωνο "άνθρωποι μονάχοι"....


ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΜΟΝΑΧΟΙ

Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού
 

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
σαν το ξεχασμένο στάχυ
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος
κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος
σαν το ξεχασμένο στάχυ
άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
όπως του πελάγου οι βράχοι
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει
κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι
ανεμοδαρμένοι βράχοι
άνθρωποι μονάχοι

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα
άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα..
.