Η λαλίστατη Σιωπή των εικόνων

"ΟΔΟΔΕΙΚΤΕΣ"


"Να κοιτάμε πάντα μπροστά"  ! 

Δόγμα διαχρονικό, ευρέως διαδεδομένο,ελπιδοφόρο και δημιουργικό.
Αλλά μήπως και μερικές ματιές  ενίοτε προς τα πίσω φωτίζουν  ως "οδοδείκτες" για μια πορεία  στο Σήμερα με ανθρωποκεντρικό πρόσημο? Πριν χαθεί εντελώς  η πίστη στην Νομιμότητα,στην Ισότιμη πρόσβαση κάθε ανθρώπου στη ζωή,στην   Εντιμότητα,στην Αξιοκρατία, στην Αξιοπρέπεια, στην Δικαιοσύνη .Πριν φωλιάσει στην ψυχή η Ντροπή να λεγόμαστε  Άνθρωποι.!!!




Ενσταντανέ από το Χρονοντούλαπο της Ιστορίας

Ενσταντανέ της  Ευρωπαϊκής παρέας  που καταχωρήθηκε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας....είναι η περίτεχνη τούτη εικόνα που αναρτήθηκε πριν έξη χρόνια σε τούτη την σελίδα σε μια από  τις λαλίστατες  σιωπές της,στο πάλαι ποτέ Pathfinder.

Αλήθεια αν ο ζωγράφος της Andrei Budaey  ή ,κάποιος άλλος την αναπαριστούσε ποιες μορφές θα αποθανάτιζε; Ποιες θα αφαιρούσε και ποιες θα προσέθετε; 
Ας είναι ! Η φαντασία μας όλα τα επιτρέπει.
````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````



Ο Ρώσος ζωγράφος Andrei Budaev, γνωστός για τον άκρως πρωτότυπο του τρόπο, να αποτυπώνει τα πρόσωπα της επικαιρότητας στον καμβά, αυτή τη φορά μας εκπλήσσει με ένα έργο τέχνης με όλους τους κύριους εκπροσώπους των νέων εξελίξεων σε Κύπρο, Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση και Ρωσία, το οποίο και «εκμεταλλευτήκαν» οι Moscow Times για να σχολιάσουν τις εξελίξεις στην ευρωζώνη.

Ενώ ο Πούτιν βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο των έργων του, ο Andrei Budaev, αυτή τη φορά «τιμά» την Γερμανίδα Καγκελάριο Μέρκελ, την οποία παρουσιάζει να ορθώνεται ως αφέντρα. στο κέντρο του πίνακα.
Στα αριστερά της, ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς υποκλίνεται στη σκιά της, μπροστά της στέκεται κουρελιασμένος με ένα βλέμμα τρόμου ο Γάλλος πρόεδρος, Φρανσουά Ολάντ και η Κριστίν Λαγκάρντ της απλώνει το χέρι σαν ζητιάνα.

Στον πίνακα απεικονίζονται και οι φιγούρες των Χέρμαν βαν Ρομπάι, Μανουέλ Μπαρόζο, Μαριάνο Ραχόι, και Μάριο Ντράγκι, για τις οποίες η αφέντρα Μέρκελ δείχνει αδιάφορη, εστιάζοντας το βλέμμα της αποκλειστικά στον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, τον διάσημο Obelix που εγκατέλειψε τη χώρα του για να αποφύγει τις νέες φορολογικές μεταρρυθμίσεις, και στον Βλαντιμίρ Πούτιν


Από τα απίστευτα ....


Στο βαθμό που μπορεί ένα όνειρο να είναι  αληθινό




Η Ζου Χονγκουάν έφερε τον μοναχογιό της στον κόσμο, το 1988. Οι επιπλοκές κατά τη διάρκεια του τοκετού, άφησαν το μωρό με εγκεφαλική παράλυση. Οι γιατροί της επαρχίας Χουμπέι, την προέτρεψαν να δώσει το βρέφος. Την ίδια άποψη είχε και ο σύζυγός της που θεωρούσε πως η κατάστασή του θα τον οδηγούσε σε μια άθλια, σκληρή ζωή.
Η μητέρα απέρριψε τους ισχυρισμούς, χώρισε τον πατέρα του παιδιού και έβαλε στόχο ζωής να υποστηρίξει το παιδί της. Έκανε τουλάχιστον 3 δουλειές ταυτόχρονα για να υποστηρίξει την οικογένειά της. Επιπλέον, έπαιζε παιχνίδια που ενισχύουν τις εγκεφαλικές λειτουργίες ώστε να τονώσει τις αισθήσεις και την νοημοσύνη του γιου της. Τον δίδαξε ακόμη και πώς να χρησιμοποιεί τα ξυλάκια του φαγητού, ενώ τα άκαμπτα χέρια του δεν μπορούσαν να τα πιάσουν. Η μητέρα αναφέρει: «Δεν ήθελα να νιώθει ντροπή για τα σωματικά του προβλήματα. Επειδή είχε κατώτερες ικανότητες σε πολλούς τομείς, ήμουν πολύ αυστηρή για να δουλέψει σκληρά και να καλύψει τα κενά και τις δυσκολίες που είχε.»
29 χρόνια αργότερα, ο Ντινγκ Ντινγκ είναι πτυχιούχος του Πανεπιστημίου του Πεκίνου, στις περιβαλλοντικές επιστήμες και τη μηχανική. Πρόσφατα, ξεκίνησε σπουδές Νομικής στο Χάρβαρντ. Η δυνατή μητέρα πρέπει να είναι απίστευτα περήφανη για τον γιο της και όσα κατάφεραν. Σίγουρα όμως και ο Ντινγκ Ντινγκ είναι ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της

Κόντρα στο κύμα...


Κόντρα στο άγριο κύμα 
με τον άνεμο πρίμα
ποτέ σβηστή την μηχανή 
Κι αν είναι  ενίοτε στο ρελαντί
χρειάζεται να ξαποσταίνει το σκαρί
για να συνεχίζει  η ψυχή  να διασχίζει
την φουρτουνιασμένη θάλασσα
μέχρι να φτάσει σε λιμάνι απάγκιο.....
.

Ανοίξτε τον φράχτη...


Ανοίχτε τον Φράχτη της ζωής σας
να μπει  ήλιος  στην αυλή σας
να φιλήσει την ψυχή σας 
θα μοσχοβολήσει... 


Καλή χρονιά. Ας την υποδεχτούμε  τόσο απλά
με τα μάτια της ψυχής μας ανοιχτά 

Μη ξεχάσεις λουλούδια

23 Οκτώβρη ,ημέρα  μοναδική -σημαντική  στη ζωή μας ,γιατί τα διδυμάκια  μου είδαν για πρώτη φορά το φώς του κόσμου. Ημέρα αυτεπάγγελτα καθιερωμένη  γιορτινή .
Για λόγους  όμως τεχνικούς  θα το γιορτάσουμε   αύριο Σάββατο .Την τούρτα υπογράφει η αφεντιά μου. "Χρόνια Πολλά Μαρία Βαρβάρα για πάντα μαζί..."

Η κολόνα του σπιτιού μας και δια βίου ε ν τ ε λ ε δ ο χ ο ς  μου Βαρβάρα,μου τηλεφώνησε δυο φορές  από το γραφείο. " Μαμά λουλούδια μη ξεχάσεις"

Και δεν ξέχασα ....

Το Κόστος του ΟΧΙ

Αφιερωμένο....


Ποτέ να μην κάνω αυτό που δεν θέλω. Αρκεί να καταφέρω να απαλλαγώ απ’ την ανάγκη μου να βλέπω κάποιους να με επικροτούν, να με χειροκροτούν, να με αγαπούν. Το κόστος είναι ότι όταν κάποιος τολμάει να πει “όχι” αρχίζει να ανακαλύπτει κάποιες άγνωστες πλευρές των φίλων του: το σβέρκο, την πλάτη και όλα τα σημεία που γίνονται ορατά μόνο όταν ο άλλος φεύγει.

Χόρχε Μπουκάϊ


Ζωή άνυδρη




Ζωή άνυδρη...
23 Ιου 2012





Στέκοντας μόνο του στην καρδιά της ερήμου, μίλια μακριά από οποιαδήποτε πηγή νερού και άλλης βλάστησης, το Δένδρο της Ζωής, στο Μπαχρέιν, αποτελεί ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα φαινόμενα παγκοσμίως

Βρέθηκε τόσο ηλίθιος πάνω στη Γή ;;;

Βρέθηκε τόσο Ηλίθιος άνθρωπος πάνω στη Γη να  ξεστομίσει την ασχήμια του πάνω σ' αυτό το υπέροχο πλάσμα ;;;;  Δεν το πιστεύω.

 

Το καναρίνι της μοναξιάς


Σήμερα λέω να μη συμμορφωθούμε με τον τίτλο της σελίδας και να σπάσουμε την σιωπή  της Εικόνας. Από αντίδραση;;;Από αλληλεγγύη στο "πρόσωπο" της εικόνας; από Ανάγκη που τόλμησε να σπάσει την σιωπή του ήρωά μας ,μιας και μεις δεν ;;;;

Δεν θα μπω στην διαδικασία να εξηγήσω .
Προς τι άλλωστε ;
Λόγια, Στίχοι,Μουσική ξεχύθηκαν καλοκαιριάτικα σε τούτη την γωνιά να βρούνε καταφύγιο 



Το καναρίνι της μοναξιάς
16 Αυγ 2017



Το καναρίνι δεν έλεγε με κανένα Θεό να κελαηδήσει...Του άνοιγα στη δια πασών το ράδιο, την τηλεόραση ,ούτε κελάηδημα ούτε ακρόαση . Λες και  ήταν κωφάλαλο . Μία εβδομάδα περίπου στην σιωπή .

Ο θόρυβος μόνο   από τα βαριεστημένα πηδηματάκια του μέσα  στο κλουβί έκαναν αισθητή την παρουσία του  στο υπνοδωμάτιο.
( Δεν το βγάζω στο μπαλκόνι για να το προφυλάξω από τον καύσωνα.)


Κάθε πρωί που φεύγω από το σπίτι το αφήνω μόνο του  αλλά ανοίγω πάντα το ραδιόφωνο
( τάχα πως είμαι μέσα )  να ....ξεγελώ τους κλέφτες.

Ένα πρωί  λοιπόν επιστρέφοντας γύρω στις 10.30 από το θαλάσσιο μπάνιο μου βάζοντας το κλειδί στην κλειδαριά δεν πίστευα στ' αυτιά μου.
Μιλάμε για ...συναυλία; για χορωδία ; για μελωδία τουλάχιστον από 4-5 αηδούς.....Τι να σας πω;;;;

Το καναρίνι  δεν κελαηδούσε απλώς ,μελωδούσε !!!!  ΝΑΙ  μελωδούσε , κρατώντας πρίμο σεγκόντο  στην  αξέχαστη Βίκυ Μοσχολιού που τραγουδούσε  στο ραδιόφωνο "άνθρωποι μονάχοι"....


ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΜΟΝΑΧΟΙ

Στίχοι: Γιάννης Καλαμίτσης
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού
 

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
σαν το ξεχασμένο στάχυ
ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος
κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος
σαν το ξεχασμένο στάχυ
άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι
όπως του πελάγου οι βράχοι
ο κόσμος θάλασσα που απλώνει
κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι
ανεμοδαρμένοι βράχοι
άνθρωποι μονάχοι

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα
άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα
σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα..
.